Podróże pociągiem bywają niebezpieczne i obfitują w nieprzyjemne niespodzianki.         

  Słyszałam kiedyś historię, która uczy, że  do spotkanych w pociągu ludzi należy podchodzić z głęboką nieufnością, a zwłaszcza wystrzegać się miłych, subtelnych blondynek.

   Pewien niczego nieświadomy, młody osobnik, miał przyjemność jechać w przedziale z sympatyczną dziewczyną, która należała do wcześniej wymienionej kategorii. Czas podróży spędzili na pasjonującej rozmowie, ale koniec zbliżał się nieubłaganie. Chłopak jechał do Gdyni, jednak, na którejś z wcześniejszych stacji z dłuższym postojem, chciał wysiąść na chwilę, by zadzwonić (było to w czasach, gdy telefony komórkowe widywało się bardzo rzadko, a miały one wielkość sporej cegły). Przed opuszczeniem wagonu poprosił więc współpasażerkę by popilnowała jego torby, wszak dziewczę wyglądało na godne zaufania. Jakże pozory mogą mylić…Dziewczyna pełna dobrych chęci stanęła w oknie przedziału i wyglądała powrotu właściciela torby. Niestety była krótkowidzem, a tak się jakoś złośliwie złożyło, że zapomniała o okularach. Pociąg ruszył o wyznaczonej porze,  chłopak się nie pojawił, a ona zauważyła, że ktoś na peronie z daleka do niej macha. Sądziła, że to jej spóźniony sąsiad z przedziału, więc nie zastanawiając się - w takich przypadkach liczy się wszak błyskawiczny refleks - wywaliła torbę przez okno, ciesząc się, że spełnia dobry uczynek, niestety…po chwili w drzwiach pojawił się właściciel wyrzuconej torby…Był w ciężkim szoku, gdy dotarła do niego okrutna prawda, że jego torba zakończyła podróż nieco wcześniej niż by sobie tego życzył.

   Nie znam dalszych losów tego naiwnego mężczyzny, nie wiem więc, jak tak traumatyczne zdarzenie wpłynęło ma jego życie…może do dziś zmaga się z brakiem zaufania do miłych kobiet?

  A torba na szczęście się znalazła ;) 

DOŁĄCZ DO NAS