Dzieje samochodu to już ponad sto lat. Wydawałoby się, że przez wiek swojej egzystencji motoryzacja zmieniła się nie do poznania. Tymczasem jest inaczej także w tej branży są tematy niezmienne.

Za przykład niech posłuży wydana w 1926 roku książka „Samochód Nowoczesny”, napisana przez kierownika referatu wyszkolenia wojsk samochodowych - Adama Tuszyńskiego.  Jak zaznaczono pozycja ta miała być przystępnym wykładem ustroju samochodu. Już we wstępie książki czytamy. ”Bardzo często zadają mi pytanie, jakiej marki samochód jest najlepszy? Odpowiadam wówczas z całą pewnością i przkonaniem, nabytem podczas wieloletniej praktyki: Najlpeszym jest ten samochód, który ma najlepszego kierowcę. Nie ma złych samochodów- są złe ręce. Żadne przy tem żywe stworzenie nie potrafi tak odpłacać wdzięcznością za troskliwość jak martwy napozórsamochód. Dlatego nie bierz się do samochodu, jeśli nie jesteś zdolny przywiązać się do niego. Zaniedbany samochód będzie się mścił na każdym kroku.”

A oto inny cytat, dotyczący kupna samochodu używanego. „ Kupno używanego samochodu jest prawie zawsze krokiem ryzykownym. Samochód w złych rękach może stać się gratem już po kilkuset kilometrach. Zwłaszcza rujnują jego mechanizm początkujący automobiliści i kierowcy o zbytnim temperamencie. Nadzieja więc na niezwykłą okazję przy kupnie używanego samochodu jest prawie zawsze przykrem złudzeniem.”

Nie tak dawno przeżyliśmy zmianę kodeksu drogowego. Szkoda że nasi ustawodawcy nuie zaglądnęli do pochodzących z lat międzywojennych przepisów ruchu drogowego, wydanych w 1922 roku przez Ministra robót Publicznych i Ministra Spraw Wewnętrznych.. Wiele z nich ma większą rację bytu, niż te ostatnio ustanowione. Ot chociażby niektóre dotyczące zatrzymania i postoju pojazdu.

”Samochód zatrzymujący się przed wejściem do dworca kolejowego, teatru, kina, urzędu itp. miejsca szczególnie uczęszczanego, winien możliwie szybko odjechać aby ustąpić miejsca innemu pojazdowi, bądź też zdążającej publiczności.”

Kierowca dorożki samochodowej powinien pobrać należność zanim podjedzie pod wejście do dworca kolejowego, lub teatru. Jeżeli kierowca z własnej winy lub z winy pasażera nie uskutecznił tego zanim podjechał do wejścia, winien jest odjechać o parę kroków na bok i tam się rozliczyć.”

” Zatrzymywać się nie wolno wszędzie tem, gdzie obok stojącego samochodu nie mogłyby minąć się dwa inne pojazdy.”

Co zaś do prędkości maksymalnej, to dziś mamy prawdziwy raj

”W obrębie miejscowości zamieszkałych szybkość ruchu samochodów osobowych jest ograniczona do 25 km na godzinę zaś ciężarowych do 15.  W poszczególnych miejscowościach może być ograniczona jeszcze bardziej, oczym powinny pouczać tablice informacyjne.

Jeżeli przedwojenny automobilista przejeżdzał przez mosty, lub skrzyżowania musiał jeszcze bardziej ograniczyć prędkość. Oj dziś dać takie ustawy policjantom z radarami.

wybrał.

DOŁĄCZ DO NAS