Pasy bezpieczeństwa w powszechnym w użyciu w Polsce pojawiły się wraz z zakupem licencji na polskiego fiata 125. Dziś zaś nie wyobrażamy sobie samochodu, który mogłby nie być w nie wyposażony. Tymczasem ewolucja tego elementu bezpieczeństwa biernego liczy sobie już prawie wiek.

Ciało człowieka porusza się z tą samą predkością co pojazd w którym się znajdujemy. Kiedy samochód nagle staje, ciało porusza się nadal z pierwotną prędkoscią. Wszystko to sprawia że pasy bezpieczeństwa muszą wytrzymać siłty o wielkości 3000 - 5000 kG.

Początki wyposażania pojazdów w pasy bezpieczeństwa wiążą się z początkami motoryzacji. Najpierw do siedzenia przywiązywano się specjalnymi pasami. W 1907 roku opatentowano zaś pas biodrowy, który do dziś znajdujemy na środku tylnej kanapy wielu samochodów.

Przed wojną basy bezpieczeństwa stosowano przede wszyskim w lotnictwie. Niektórzy kierowcy rajdowi, między innymi w Polsce, adoptowali do swoich samochodów rozwiązania znane z lotnictwa.

W 1951 roku dwaj amerykańcy lotnicy wymyślili specjalny, ramieniowo-biodrowy pas bezpieczeństwa do samochodów. Znalazł on zastosowanie między innymi w niezwykle ekstrawaganckim samochodzie o nazwie tucker.

Pas ramieniowo- biodrowy nie był udaną konstrukcją. Części ukośne mocowane były bezpośrednio za fotelem - w zasadzie za człowiekiem. £ączyły się zaś z klamrą na wysokości brzucha. Pas ramieniowo - bidrowy nie był bezpieczny - pod obciążeniem ciało mogło się przesuwać a nieodpowiednie położenie klamry mogło powodować urazy.

Na początku lat pięćdziesiątych tu i ówdzie pojawiały się także samochody z pasami dwupunktowymi - montowanymi w układzie biodrowym, lub poprzecznie przez korpus.

Dopiero w drugiej połowie lat pięćdziesiątych udało się znaleŹć inne rozwiązanie.

Paradoksalnie nowoczesny, trzypunktowy pas bezpieczeństwa, który stosujemy do dziś wymyślił człowiek który wcześniej pracował nad katapultami dla pilotów samolotów odrzutowych. Zainteresował go diametralnie inny problem - jak najskuteczniej przytrzymać człowieka w fotelu.

Nils Bohlin pracował w przemyśle lotniczym. To on stworzył katapultowany fotel pilota w samolocie SAAB Draken. W 1958 roku, aby urzeczywistnić swoje pomysły, przeszedł do volvo. Był pierwszym inżynierem w tej firmie, który miał zajmować się tylko sprawami bezpieczeństwa.

Bohlin wiedział, że górną i dolną część ciała trzeba bezpiecznie przytwierdzić za pomocą jednego pasa przebiegającego przez klatkę piersiową i jednego przez biodra. Punkt mocowania klamry powinien zaś być jak najniżej biodra tak, aby w całej sekwencji pas odpowiednio przytrzymywał ciało.

W 1958 roku wystąpiono o patent na pas Bohlina.

Rok póŹniej pasy pojawiły się w Volvo P 120, znanego inaczej jako amazon, oraz sprzedawanym na wewnętrznym rynku modelu PV 544. Była to pierwsza udana próba wprowadzenia pasów bezpieczeństwa do wyposażenia seryjnego.

W 1963 roku pasy bezpieczeństwa volvo wprowadziło na rynek amerykański. Było to dosyć ryzykowne, ponieważ w stanach przez wiele lat uważano, że pasy bezpieczeństwa mogą stanowić zagrożenie przy wypadku. Twórca pasów wygłaszał specjalne prelekcje, wyjaśniające zasady i korzyści płynące z użycia pasów bezpieczeństwa. Jednak dopiero w 1967 roku na konferencji Stappa, zaprezentowano raport 28000 wypadków. Raport jasno pokazał, że osoby które brały udział w kolizjach i miały zapięte pasy zmniejszyły tym samym ryzyko obrazeń o 50 - 60 procent.

W między czasie - od 1967 roku volvo zdecydowało się na montowanie pasów bezpieczeństwa także na tylnych siedzeniach.

Od 1958 roku długość zamontowanych w samochodach pasów berzpieczeństwa ocenia się na okoo dziesięć milionów kilometrów. W międzyczasie pojawił się tak zwany zwijacz zwiększający swobodę ruchu. Takie pasy nazywamy bezwładnościowymi. Pojawiły się także napinacze które likwidują luz pasa w czasie jego obciążania, oraz ograniczniki siły które regulują siłę potrzebną do przytzymania człowieka w fotelu. Pojawiły się też prostsze klamry i regulacja górnego mocowania pasa. Do wpółpracy z pasem angażuje się w coraz większym stopniu elektronikę. Zaś sam pas jest teraz, obok poduszek powietrznych, podstawowym elementem pakietu bezpieczeństwa biernego.

DOŁĄCZ DO NAS