Na historię motoryzacji składają się nie tylko supersamochody. Tak w zasadzie tworzą ją mało znane konie robocze. Czasami jednak na ich podstawie powstawały prawdziwe perły. Tak było i z peugeotem 404.

Czterystaczwórka zadebiutowała w 1960 roku. Bardzo modne, nawiązujące do amerykańskich wzorców nadwozie zaprojektowano w firmie Pininfarina. Początkowo produkowano jedynie odmianę czterodrzwiową. Dopiero kilka lat póŹniej na rynku pojawiło. Źródłem napędu peugeota mógł być jeden z pięciu czterocylindrowych silników, benzynowych, lub diesla. Napęd przekazywany był na koła tylne za pomocą ciekawie zestopniowanej skrzyni przekładniowej. Biegi ułożone były w trzech płaszczyznach, przy tym dwójka i trójka znajdowały się w jednej płaszczyźnie. Niezależne zawieszenie zapewniało duży komfort podróżowania. Dodatkowym zaś atutem były duże koła i duży prześwit, który umożliwiał pokonywanie nawet bardzo złych dróg. Kuriosum kryjącą się pod maską był zaś wzdłużny układ napędowy, pochylony pod kątem 40 stopni do wzdłużnej osi pojazdu.

Samochód wytwarzano przez 15 lat, mimo że w 1968 roku wszedł na rynek bardzo zbliżony wielkością i parametrami model 504.  Powstał zaś w niemałej liczbie 2.8 miliona egzemplarzy. Jedną z głównych wad czterystaczwórki były mało wydajne, bębnowe hamulce. Dopiero po dziewięciu latach produkcji samochód doczekał się z przodu hamulców tarczowych. Czterystaczwórki miały opinię świetnych, niezwykle mocnych, trwałych i pojemnych samochodów. Mówiono o nich, że są nalepszym potwierdzeniem, że peugeot to francuski mercedes. Nie były jednak piękne. Z tego powodu nie trafiały w ręce kolekcjonerów i zapaleńców i dziś trudno je gdziekolwiek zobaczyć.

Zupełnie inaczej potoczyły się losy dwóch odmian czterystaczwórki - coupe i cabrioletu. Oba wyszły także z pod ręki pininfariny. Jako pierwszy - w 1961 roku, na 48 międzynarodowym salonie samochodym w Paryżu światło dzienne ujzał cabriolet. Prosta elegancka linia spowodowała że samochód od razu stał się jednym z wyznaczników samochodowej mody. Pininfarina podjął się produkcji samochodu. Projektując zaś sam samochód korzystał z doświadczeń jakie zyskał przy projektowaniu tak sławnych samochodów jak fiat 1200 i 1500 czy Ferrari 250 GT. Efekt zaś, tych doświadczeń, mimo że oparty na podzespołach wielkoseryjnego modelu, kosztował dwa razy więcej niż zwykły 404. Oparcie samochodu na standartowych częściach miało jeszcze jedną zaletę - pozwalało korzystać z całej sieci serwisów firmy.

W 1962 roku pojawiła się kolejna odmiana - tym razem bazująca na cabrio, mowa tu o coupe. Do 1968 roku wyprodukowano tylko 17 223 samochody obu odmian - 10 389 kabrioletów i 6834 coupe. Do dziś w bardzo dobrym stanie zachowało się bardzo dużo cabrioletów i coupe. Po prostu trafiały one bardzo szybko do prywatnych kolekcji samochodów.

Podobnie jak z modelem 404, rzecz ma się z dziesiejszym modelem 406. Peugeot konsekwentnie nie zmienia polityki konstruowana samochodów. Podobnie jak przed laty w wielkim kombi może podróżować więcej niż pieć osób. Podobnie też na bazie seryjnego modelu powstało luksusowe coupe. Co ciekawe produkowane także u Pininfariny. Ciekawe czy losy 406 i 406 coupe potoczą się podobnie jak ich poprzedników z przed lat. 

DOŁĄCZ DO NAS